Emircan Soksan

Traveler from birth till death.

Piazza San Pietro, Basilica di San Pietro : Grande, miracolosa e totalmente senza parole. 

Biraz tersten gidiyorum sanırım ama Villa Borghese'den bir hafta önce, güzel bir Pazar günü oda arkadaşımla Citta’ Del Vaticano ‘ya gitmeye karar verdik. Tabii turist değiliz ya, o yüzden hiçbir araştırma gereği yapmadan metroya atladık. Öncelikle bizi Bernini'nin eseri etkileyici sütunlarla çevrili Piazza San Pietro karşıladı. Her sütunun denk gelecek şekilde de 140 aziz heykeli vardı. Ne yazık ki her aziz başına da en az 50 turist düştüğü için, bizi meydan boyunca çevreleyen bir turist sırası bekliyordu. Neyse, girelim dedik. Ne de olsa Pazar günü. Sıranın sonlarına yaklaşırken üstümüzü başımızı düzeltip nihayet içeri girdik. Girdiğimizde düşündüğümüz ilk şey, Vatikan madem bir şehir, o zaman içinde elbet bir pizzeria vardır oldu. Cehalet ve açlık bir arada. Birincisi Vatikan şehri Pazar günleri ziyaretçiye kapalıymış, ikincisi bir insan böyle bir yere gelince içinde pizzeria var mıdır diye düşünür mü… Gün geçtikçe yemek odaklı düşünmeye başladığımızın açık kanıtı. Madem şehre giremiyoruz, Musei Vaticani’yi de ziyaret edemiyoruz, o zaman bugünlük St. Pietro Bazilikhanesiyle yetinelim dedik. Yetinmek ne kelime, bana fazla bile geldi. İnsan kıskanma derecesinde imreniyor. Bir yandan da neden bizim camiilerin (bir çoğu) bu kadar minimal düşünülmüş ki yaa diyor insan. Her milimetrekarede bir eser var, sanki bazilikhane yaşıyor ve ev sahipleri de oradaki eserler. Sanki bizden bağımsız bir dünyaları var. Herşey inanılmaz ahenkli. Her milimin fotoğrafını çekmek istiyor insan. Bir de son olarak klasik kare St.Pietro’nun kubbesinden, Via Della Conciliazione'yi çekelim dedik, (o klasik kare için tıklayın.) kubbeye çıkışın asansörle 7, merdivenle(ki 330 basamk var) 5 euro olduğunu duyunca o günlük vazgeçtik. Herşeye iyice bir hayran kaldıktan sonra, Bazilikhaneden kendimizi dışarı atıp tekrar yiyecek bulmaya adadık. Her zamanki klasik son olarak kendimizi yine Novana’ya yakın bir yerde, bir pizzeria’da pizza yerken bulduk. İtalya’da tabii ki herşeyin sonu yemekle bitiyor. Mutlu ve huzurlu. 

  1. ntonon reblogged this from emircansoksan
  2. emircansoksan posted this